Mašinsko malterisanje, u odnosu na ručno, odlikuje brže izvodjenje radova, kao I homogenost celokupnog materijala (materijal je u džakovima napravljen po recepturi na veliku količinu, pa su odstupanja u kvalitetu svedena na minimum).

Postoje tri vrste materijala koji se koristi:

• Krečno-cementni mašinski malter se radi u unutrašnjim delovima objekta u kojima je mala verovatnoća da će doći do uticaja vlage. Prvo se, na ivice zidova I oko prozora, postavljaju pocinkovane lajsne koje služe da spreče krzanje maltera na tim površinama. Nakon toga se mašinom nanosi materijal na zidne I plafonske površine koji se potom ravna letvama. Kada materijal na zidu ili plafonu dostigne optimalan nivo sušenja, onda se pristupa završnoj obradi omalterisanih površina posebnim alatima. Time se dobija potpuno ravna površina koja je spremna za dalju obradu.

• Cementni-mašinski malter se radi na površinama koje su izložene atmosferskom uticaju, kao I mogućem uticaju vlage (podrumske prostorije, kupatila, spoljne površine objekta). Postupak izrade je isti kao I kod krečno-cementnog maltera, sa tim sto je materijal veće čvrstoće.

• Gipsani-mašinski malter se radi isključivo na unutrašnjim površinama. Odlikuje ga izuzetna završna obrada (glatka površina), bolja mikroklima unutar prostorije, kao I smanjena učestalost pukotina na omalterisanim površinama u odnosu na krečno-cementni malter. Postupak izrade je sličan kao kod krečno-cementnog maltera, osim što se za završnu obradu koriste velike spahtle kojima se masnoća iz materijala izvlači na površinu I time se dobija zagladjen I čvrst površinski sloj maltera.

Mašinsko malterisanje svakako štedi vreme na završnim radovima u visokogradnji. Veoma lako, pomoću alata koji se ovom prilikom koristi, dobijamo izuzetne rezultate u kvalitetu samog malterisanja.